Μάθε παιδί μου γράμματα στην Κινηματογραφική Λέσχη Στοκχόλμης

H κινηματογραφική Λέσχη της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης,

το Σάββατο 12 Μαίου ώρα 17:00 στην αίθουσα της κοινότητας Idungatan 4a

προβάλλει την ταινία, «μάθε παιδί μου γράμματα».

Πολιτική και κοινωνική  κριτική της μεταπολιτευτικής ελληνικής κοινωνίας και της αγκυλωμένης στο αντιδραστικό παρελθόν εξουσίας.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα χωριό της ορεινής Αρκαδίας λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Εθνική αντίσταση, παπαδοκρατία & αστυνομοκρατία, ανεργία και μη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.

Ο Περικλής (Β. Διαμαντόπουλος), συντηρητικός διευθυντής του Γυμνάσιου, έρχεται σε σύγκρουση με την νέα  μεταπολιτευτική πραγματικότητα όπως αυτή εκφράζεται από τον οικογενειακό του περίγυρο και την κοινωνία.

Σκηνοθεσία:

Θόδωρος Μαραγκός

Σενάριο:

Θόδωρος Μαραγκός

Ηθοποιοί:

Βασίλης Διαμαντόπουλος (Περικλής Παπαχριστοφόρου), Άννα Μαντζουράνη (Ελπίδα), Νίκος Καλογερόπουλος (Σωκράτης),Κώστας Τσάκωνας (Δημοσθένης), Χρήστος Καλαβρούζος (Καναβός), Δήμος Αβδελιώδης, Δημήτρης Καμπερίδης

Πρωτομαγιά στη Στοκχόλμη με την «Απεργία» του Αιζενστάιν

Την ταινία «Η απεργία» του Αιζενστάιν προβάλλει την Τρίτη 1 του Μάη, στις 14:00, η Κινηματογραφική Λέσχη στην αίθουσα της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης.

Η Απεργία (1925) του Sergei M. Eisenstein 94’,δράμα, ασπρόμαυρο, βωβό)

Η ταινία είναι βουβή και τα ελάχιστα επεξηγηματικά καρέ είναι στα αγγλικά και τα ρωσικά.

Στην παρουσίαση της ταινίας θα γίνει ερμηνευτική αναφορά .

Η ταινία «υποδύεται» ότι είναι ένα ιστορικό δράμα αποτελούμενο από έξι μέρη – μπομπίνες φιλμ με θέμα την αφύπνιση του εργατικού κινήματος στην Τσαρική Ρωσία και την οργάνωση των πρώτων απεργιών. Στην πραγματικότητα αποτελεί ένα ποτ-πουρί ιστορικών στοιχείων από διάφορα γεγονότα της ταξικής πάλης στην

προεπαναστατική τσαρική αυτοκρατορία, όπου η ιστορική ακρίβεια δεν έχει και τόση σημασία. Η ταξική πάλη παρουσιάζεται συμπυκνωμένη σε μια «ιδανική απεργία».

Το κατοπινό έργο του Αϊζενστάιν μοιάζει σαν διαδικασία«κάθαρσης»,

«πειθάρχησης» και«διύλισης» των υλικών από τα οποία είναι φτιαγμένη η «Απεργία».

 

Κινηματογραφική Λέσχη

«Ούλοι εμείς εφέντη» του Λεωνίδα Βαρδαρού στην Κινηματογραφική Λέσχη της Στοκχόλμης

Την ταινία «Ούλοι εμείς εφέντη» του Λεωνίδα Βαρδαρού προβάλλει το Σάββατο 31 Μάρτη, στις 16.00, η Κινηματογραφική Λέσχη στην αίθουσα της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης. 

 

Η ταινία, κράμα ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, κριτικού ρεαλισμού και ποιητικής ευαισθησίας, «αναβιώνει» μια πραγματική ιστορία: Στα τέλη του Εμφυλίου, μια ομάδα οκτώ διωκόμενων μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και εξορίστων στην Ικαρία,«ερμηνεύει», σύμφωνα με τις δικές της καταβολές και τις σκληρές συνθήκες του αγώνα της στο νησί, καθώς κυνηγιέται από τα τοπικά όργανα της Χωροφυλακής, συνεχώς και για έξι χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου, την κομματική απόφαση «το όπλο παρά πόδα». Η ομάδα που κρύβεται σε απρόσιτες βουνοκορφές, σε παραθαλάσσιες σπηλιές, σε σπίτια του πατροπαράδοτα αριστερού αυτού νησιού, που βοηθιέται από μεγάλους και παιδιά, που αυτοδιδάσκεται αλλά και διδάσκει τι σημαίνει ακλόνητη πίστη στα σοσιαλιστικά ιδανικά, για τα οποία αγωνίστηκαν όλα τα μέλη της, τι σημαίνει στην πράξη κομμουνιστική αλληλεγγύη, πειθαρχία, καθήκον, αυτοθυσία, τι σημαίνει να μάχεσαι και το σαράκι της καχυποψίας συντρόφου κατά συντρόφου, γίνεται η έγνοια σχεδόν όλων των κατοίκων και ο «θρύλος» του νησιού.Το σενάριο συνυπογράφουν οι Βασίλης Χατζηβασιλείου και Λεωνίδας Βαρδαρός, τη φωτογραφία επιμελήθηκε ο Γιάννης Βαλεράς και τα σκηνικά – κοστούμια ο Τάσος Διακομανώλης. Στην ταινία εκτός από τους κατοίκους του νησιού παίζουν και εξήντα περίπου ηθοποιοί. Μεταξύ αυτών οι Β. Κολοβός, Π. Μουστάκης, Α. Ουδινώτης, Γ. Τσικής, Τ. Χρυσούλης, Ρ. Αξελός, Γ. Καλατζόπουλος, Α. Βαρούχας, Κ. Καραγιάννη, Φ. Μελετέα, Σ. Γούτης, Δ. Γεννηματάς, Θ. Γράμψας, Γ. Ζιόβας κ.ά.

Γιορτασμός της 25ης Μάρτη στη Στοκχόλμη

 Η Ελληνική Κοινότητα Στοκχόλμης καλεί τα μέλη της στον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821.
Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στα ”100 χρόνια ελεύθερη Θεσσαλονίκη (1912-2012)” και θα γίνει στη αίθουσα της κοινότητας στην Idungatan 4A τη Κυριακή 25 Μαρτίου, ώρα 17.00

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
Θεατρική απαγγελία του ποιήματος, Ανώνυμος – «Ο Ρωσσαγγλογάλλος»
Προβολή ντοκιμαντερ “Τα εθνικά δάνεια του 1821″
Μετά το πέρας ακολουθεί συζήτηση 

    “O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν ας πήγαινα, αν τον χαλνούσα, εγλύτωνα το έθνος μου.” Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
–

Νέα στοιχεία από τον εμφύλιο πόλεμο στην Φιλανδία – δολοφονούσαν παιδιά!

Σύμφωνα με την καθημερινή σουηδική συντηρητική εφημερίδα της Σουηδίας, Ντάγκενς Νιχέτερ, πάρα πολλά παιδιά φυλακίστηκαν κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Φινλανδία το 1918, σε στρατόπεδα. Πολλά απ΄αυτά κατηγορήθηκαν και για εγκλήματα ενάντια στο κράτος. Έφτανε ότι είχαν πάει με την μεριά των κόκκινων ή υπήρχε τέτοια υποψία..

Όπως επισημαίνει ο Φινλανδός ιστορικός, Τουουλίκι Πεκαλάινεν πάνω από 500 παιδιά πέθαναν στο εμφύλιο πόλεμο. Εκτός απ΄αυτά γύρω στα 1.000 δολοφονήθηκαν ή πέθαναν από τις κακουχίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους φασίστες.

Δική μας σημείωση, κάτι μας θυμίζουν αυτά από τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο.

Κόκκινοι ναύτες                                  στρατόπεδα για κόκκινους              εκτέλεση κοκκίνων

Λίγα ιστορικά στοιχεία για την κατάσταση στην Φινλανδία τότε (από Βικιπέδια)

Το 1905 η επανάσταση στην Ρωσία πρόσφερε την ευκαιρία στους Φινλανδούς να κηρύξουν γενική απεργία, με την οποία κερδήθηκε η αποκατάσταση των παλαιότερων αυτοδιοικητικών δικαιωμάτων. Το 1906 στις εκλογές του κοινοβουλίου εγκαινιάστηκε το δικαίωμα της καθολικής ψηφοφορίας των Φινλανδών που περιλάμβανε και τις γυναίκες. Οι Φινλανδές υπήρξαν οι πρώτες Ευρωπαίες που απέκτησαν πλήρη πολιτική ισοτιμία προς τους άνδρες. Στα τέλη της δεκαετίας η καταπίεση επανήλθε και η γερουσία της χώρας στελεχώθηκε από Ρώσους. Καταργήθηκαν επίσης τα φινλανδικά στρατιωτικά σώματα και απαγορεύτηκε η στρατιωτική υπηρεσία στους Φινλανδούς. Επιπλέον, ο τσαρικός στρατός εγκαταστάθηκε μόνιμα στο φιλανδικό έδαφος και το κοινοβούλιο διαλύθηκε. Αρκετοί Φινλανδοί γνώρισαν την εξορία ή τη φυλάκιση. Κατά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο αρκετοί είναι οι Φινλανδοί που κατέφυγαν στηνΓερμανία. Η ρωσική κυβέρνηση του Κερένσκι, μετά την πτώση του τσάρου, επέτρεψε τη σύγκληση του φινλανδικού κοινοβουλίου, το οποίο προχώρησε στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Φινλανδίας. Οι Ρώσοι αντέδρασαν με τη διάλυση του κοινοβουλίου. Με το ξέσπασμα της επανάστασης των μπολσεβίκων η Φινλανδία τελικά ανεξαρτητοποιήθηκε (μετά από απόφαση της μπολσεβίκικης κυβέρνησης), ενώ το 1918 ξέσπασε εμφύλιος μεταξύ κομμουνιστών (κόκκινων) και συντηρητικών (λευκών). Οι λευκοί, με την καθοδήγηση του παλιού αξιωματικού του τσαρικού στρατού Γκούσταφ Έμιλ Μάνερχαϊμ, επικράτησαν και δολοφόνησαν αρκετούς από τους αντιπάλους τους.

——————————————————————————————

Γ’ύρω στους 30.000 κόκκινους και γύρω στους 5.000 λευκούς πέθαναν στον εμφύλιο πόλεμο. Πολλοί από τους 80.000 κόκκινους που ήταν σε στρατόπεδα πέθαναν επίσης από την πείνα και τις κακουχίες. Επίσης 10.000 κόκκινοι εκτελέστηκαν από τους φασίστες “Λευκούς”

Η κυβέρνηση της Σουηδίας με τον σοσιαλδημοκράτη υπουργό Ναυτιλίας, Έρικ Παλμστιέρνα, έστελνε πολεμοφόδια στους λευκούς ενάντια στους κόκκινους, ενώ η κυβέρνηση της Σουηδίας ενθάρρυνε εθελοντές, πολλοί απ΄αυτούς φασίστες να πάνε στη Φιλανδία και να πολεμήσουν στο πλευρό των λευκών ενάντια στους μπολσεβίκους και στους κόκκινους. Μην ξεχνάμε ότι πολλές εξεγέρσεις είχαν γίνει και στη Σουηδία και η Σουηδία δεν ήθελε με τίποτα μια σοσιαλιστική Φινλανδία δίπλα στη Σουηδία.