“Τα σταφύλια της οργής” στην Κινηματογραφική Λέσχη Στοκχόλμης

Η κινηματογραφική Λέσχη της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης,

το Σάββατο 26 Μαίου ώρα 17:00 στην αίθουσα της κοινότητας Idungatan 4a

προβάλλει την ταινία John Steinbeck “Τα σταφύλια της οργής”

Κλασική ταινία βασισμένη στο βιβλίο του Αμερικάνου συγγραφέα John Steinbeck με τίτλο “Τα σταφύλια της οργής” (το βιβλίο βραβεύτηκε με το βραβείο  Pulitzer 1939.Η ταινία γυρίστηκε το   (1940) και κέρδισε 2 Όσκαρ. Σκηνοθεσίας (John Ford) και Α γυναικείου ρόλου Jane Darwell.

Η εσωτερική μετανάστευση στις ΗΠΑ με την Μεγάλη Ύφεση το 1930  και λόγω του Dust Bowl.Μια οικογένεια διώχνεται από την φάρμα που ζούσαν και δούλευαν και  μεταναστεύουν  στη Καλιφόρνια για ανεύρεση εργασίας .
Σκηνοθεσία John Ford. Πρωταγωνιστούν οι Henry Fonda, Jane Darwell, John Carradine.

Η ταινία αναγκαστικά γυρίστηκε με τον παραπλανητικό τίτλο “Λεωφόρος 66″  λόγω της σφοδρής αντίδρασης των τραπεζών που θεωρούσαν το  βιβλίο του Στάιμπεκ επικίνδυνα ανατρεπτικό.

Μάθε παιδί μου γράμματα στην Κινηματογραφική Λέσχη Στοκχόλμης

H κινηματογραφική Λέσχη της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης,

το Σάββατο 12 Μαίου ώρα 17:00 στην αίθουσα της κοινότητας Idungatan 4a

προβάλλει την ταινία, «μάθε παιδί μου γράμματα».

Πολιτική και κοινωνική  κριτική της μεταπολιτευτικής ελληνικής κοινωνίας και της αγκυλωμένης στο αντιδραστικό παρελθόν εξουσίας.

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα χωριό της ορεινής Αρκαδίας λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Εθνική αντίσταση, παπαδοκρατία & αστυνομοκρατία, ανεργία και μη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.

Ο Περικλής (Β. Διαμαντόπουλος), συντηρητικός διευθυντής του Γυμνάσιου, έρχεται σε σύγκρουση με την νέα  μεταπολιτευτική πραγματικότητα όπως αυτή εκφράζεται από τον οικογενειακό του περίγυρο και την κοινωνία.

Σκηνοθεσία:

Θόδωρος Μαραγκός

Σενάριο:

Θόδωρος Μαραγκός

Ηθοποιοί:

Βασίλης Διαμαντόπουλος (Περικλής Παπαχριστοφόρου), Άννα Μαντζουράνη (Ελπίδα), Νίκος Καλογερόπουλος (Σωκράτης),Κώστας Τσάκωνας (Δημοσθένης), Χρήστος Καλαβρούζος (Καναβός), Δήμος Αβδελιώδης, Δημήτρης Καμπερίδης

Πρωτομαγιά στη Στοκχόλμη με την «Απεργία» του Αιζενστάιν

Την ταινία «Η απεργία» του Αιζενστάιν προβάλλει την Τρίτη 1 του Μάη, στις 14:00, η Κινηματογραφική Λέσχη στην αίθουσα της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης.

Η Απεργία (1925) του Sergei M. Eisenstein 94’,δράμα, ασπρόμαυρο, βωβό)

Η ταινία είναι βουβή και τα ελάχιστα επεξηγηματικά καρέ είναι στα αγγλικά και τα ρωσικά.

Στην παρουσίαση της ταινίας θα γίνει ερμηνευτική αναφορά .

Η ταινία «υποδύεται» ότι είναι ένα ιστορικό δράμα αποτελούμενο από έξι μέρη – μπομπίνες φιλμ με θέμα την αφύπνιση του εργατικού κινήματος στην Τσαρική Ρωσία και την οργάνωση των πρώτων απεργιών. Στην πραγματικότητα αποτελεί ένα ποτ-πουρί ιστορικών στοιχείων από διάφορα γεγονότα της ταξικής πάλης στην

προεπαναστατική τσαρική αυτοκρατορία, όπου η ιστορική ακρίβεια δεν έχει και τόση σημασία. Η ταξική πάλη παρουσιάζεται συμπυκνωμένη σε μια «ιδανική απεργία».

Το κατοπινό έργο του Αϊζενστάιν μοιάζει σαν διαδικασία«κάθαρσης»,

«πειθάρχησης» και«διύλισης» των υλικών από τα οποία είναι φτιαγμένη η «Απεργία».

 

Κινηματογραφική Λέσχη

«Ούλοι εμείς εφέντη» του Λεωνίδα Βαρδαρού στην Κινηματογραφική Λέσχη της Στοκχόλμης

Την ταινία «Ούλοι εμείς εφέντη» του Λεωνίδα Βαρδαρού προβάλλει το Σάββατο 31 Μάρτη, στις 16.00, η Κινηματογραφική Λέσχη στην αίθουσα της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης. 

 

Η ταινία, κράμα ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, κριτικού ρεαλισμού και ποιητικής ευαισθησίας, «αναβιώνει» μια πραγματική ιστορία: Στα τέλη του Εμφυλίου, μια ομάδα οκτώ διωκόμενων μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και εξορίστων στην Ικαρία,«ερμηνεύει», σύμφωνα με τις δικές της καταβολές και τις σκληρές συνθήκες του αγώνα της στο νησί, καθώς κυνηγιέται από τα τοπικά όργανα της Χωροφυλακής, συνεχώς και για έξι χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου, την κομματική απόφαση «το όπλο παρά πόδα». Η ομάδα που κρύβεται σε απρόσιτες βουνοκορφές, σε παραθαλάσσιες σπηλιές, σε σπίτια του πατροπαράδοτα αριστερού αυτού νησιού, που βοηθιέται από μεγάλους και παιδιά, που αυτοδιδάσκεται αλλά και διδάσκει τι σημαίνει ακλόνητη πίστη στα σοσιαλιστικά ιδανικά, για τα οποία αγωνίστηκαν όλα τα μέλη της, τι σημαίνει στην πράξη κομμουνιστική αλληλεγγύη, πειθαρχία, καθήκον, αυτοθυσία, τι σημαίνει να μάχεσαι και το σαράκι της καχυποψίας συντρόφου κατά συντρόφου, γίνεται η έγνοια σχεδόν όλων των κατοίκων και ο «θρύλος» του νησιού.Το σενάριο συνυπογράφουν οι Βασίλης Χατζηβασιλείου και Λεωνίδας Βαρδαρός, τη φωτογραφία επιμελήθηκε ο Γιάννης Βαλεράς και τα σκηνικά – κοστούμια ο Τάσος Διακομανώλης. Στην ταινία εκτός από τους κατοίκους του νησιού παίζουν και εξήντα περίπου ηθοποιοί. Μεταξύ αυτών οι Β. Κολοβός, Π. Μουστάκης, Α. Ουδινώτης, Γ. Τσικής, Τ. Χρυσούλης, Ρ. Αξελός, Γ. Καλατζόπουλος, Α. Βαρούχας, Κ. Καραγιάννη, Φ. Μελετέα, Σ. Γούτης, Δ. Γεννηματάς, Θ. Γράμψας, Γ. Ζιόβας κ.ά.

Γιορτασμός της 25ης Μάρτη στη Στοκχόλμη

 Η Ελληνική Κοινότητα Στοκχόλμης καλεί τα μέλη της στον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821.
Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στα ”100 χρόνια ελεύθερη Θεσσαλονίκη (1912-2012)” και θα γίνει στη αίθουσα της κοινότητας στην Idungatan 4A τη Κυριακή 25 Μαρτίου, ώρα 17.00

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
Θεατρική απαγγελία του ποιήματος, Ανώνυμος – «Ο Ρωσσαγγλογάλλος»
Προβολή ντοκιμαντερ “Τα εθνικά δάνεια του 1821″
Μετά το πέρας ακολουθεί συζήτηση 

    “O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν ας πήγαινα, αν τον χαλνούσα, εγλύτωνα το έθνος μου.” Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
–

“Μοντέρνοι Καιροί″ το Σάββατο 17 Μάρτη στη Κινηματογραφική Λέσχη της Στοκχόλμης

Το Σάββατο στις 17 Μάρτη στις 16.00 η Κινηματογραφική Λέσχη της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης θα προβάλλει την ταινία “Μοντέρνοι Καιροί” του Τσάρλι Τσάπλιν στην αίθουσα της κοινότητας, Idungatan 4A. Θα επακολουθήσει συζήτηση με μέλη της Κινηματογραφικής Λέσχης.

Μοντέρνοι καιροί Τσάρλι Τσάπλιν

Οι Μοντέρνοι Καιροί είναι μια κινηματογραφικήταινία του Τσάρλι Τσάπλιν που γυρίστηκε το 1936. Στην ταινία εμφανίζεται ο γνωστός αλητάκος με το χαρακτηριστικό καπέλο και μουστάκι, ο οποίος αγωνίζεται να επιβιώσει στον μοντέρνο, βιομηχανοποιημένο κόσμο. Το φιλμ έχει φόντο το μεγάλο οικονομικό και χρηματηστηριακό κραχ του 1929 και αποτελεί ένα σχόλιο στην απεγνωσμένη εύρεση εργασίας σε μια κοινωνία με τεράστια ανεργία καθώς και στην οικτρή οικονομική κατάσταση των ανθρώπων. Τέλος στην ταινία γίνονται ειρωνικές αναφορές για την έντονη βιομηχανοποίηση και την επιρροή που κατά τον Τσάπλιν έχει αυτή στις συνθήκες εργασίας (πχ λωρίδα παραγωγής).

Ο Τσάρλι Τσάπλιν σκηνοθέτησε αλλά και έγραψε το σενάριο του φιλμ, ενώ πρωταγωνίστησε υποδυόμενος τον αλητάκο, ο οποίος εμφανίζεται για τελευταία φορά σε κινηματογραφική ταινία. Πολλοί συμφωνούν ότι οι Μοντέρνοι Καιροί αποτελούν μια από τις σπουδαιότερες ταινίες όλων των εποχών.

 

Εορτασμός των 100 χρόνων από τη γέννησή του Οδυσσέα Ελύτη στη Στοκχόλμη

Προσοχή!

Αναβάλλεται η εκδήλωση- αφιέρωμα για τον Οδυσσέα Ελύτη λόγω ασθενείας του ομιλητή Ingemar Rhedin που θα γινόταν τη Κυριακή 11 Μαρτίου στις 16:00. Σας παρακαλούμε να ενημερώσετε όλους τους ενδιαφερόμενους για το συμβάν.

 

Εορτασμός των 100 χρόνων από τη γέννησή του Οδυσσέα Ελύτη 

 

 ”Η φωνή πίσω από τη γλώσσα”

O συγγραφέας και μεταφραστής Ingemar Rhedin παρουσιάζει το έργο του Οδυσσέα Ελύτη και κάνει μία δωρεά βιβλίων στην Κοινότητα. 

Η ομιλία και παρουσίαση θα γίνει στο χώρο της κοινότητας στην Idungatan 4A,

την Κυριακή 11 Μαρτίου στις 16:00

“Συνοικία το Όνειρο″ το Σάββατο 3 Μάρτη στη Κινηματογραφική Λέσχη της Στοκχόλμης

Το Σάββατο στις 3 Μάρτη στις 16.00 η Κινηματογραφική Λέσχη της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης θα προβάλλει την ταινία “Συνοικία το Όνειρο” του Αλέκου Αλεξανδράκη στην αίθουσα της κοινότητας, Idungatan 4A.

Θα επακολουθήσει συζήτηση με μέλη της Κινηματογραφικής Λέσχης. 

ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

του Αλέκου Αλεξανδράκη
με τους Αλέκου Αλεξανδράκη, Μάνο Κατράκη, Αλίκη Γεωργούλη  

Υπόθεση:
Μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, ο Ασύρματος, είναι το κέντρο του κόσμου για τους ανθρώπους που ζουν εκεί, και προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν απ’ τη φτώχεια και την ανέχεια. Ο  Ρίκος, που μόλις αποφυλακίστηκε, προσπαθεί να βγάλει χρήματα, την ίδια στιγμή που η αγαπημένη του βλέπει άλλους άνδρες, και ο αδερφός της προσπαθεί να συνεισφέρει στα οικονομικά της οικογένειας. Ο Ρίκος θα σκαρφιστεί μια δουλειά αλλά θα ξοδέψει τα συγκεντρωμένα χρήματα. Ένας από τους «συνεταίρους» του θα αυτοκτονήσει. Ο Ρίκος, η αγαπημένη του και ο αδερφός της, ηττημένοι και απογοητευμένοι εξαιτίας των προσδοκιών που δεν ευοδώθηκαν ποτέ, θα αναγκαστούν να συμβιβαστούν με την ωμή πραγματικότητα. Πρόκειται για μια ταινία γυρισμένη πάνω στα νεορεαλιστικά πρότυπα, με ένα πολύ δυνατό καστ ηθοποιών, η οποία εντυπωσίασε λόγω της ευαίσθητης σκηνοθετικής ματιάς του Αλέκου Αλεξανδράκη και των δυνατών κοινωνικών μηνυμάτων της.

 

2 ΒΡΑΒΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ 1961

1. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
2. Β’ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ-ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ

ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΝΕΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ.

ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ, ΣΕ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΩΣΤΑ ΚΟΤΖΙΑ

Η ΤΑΙΝΙΑ

Μια ταινία που έχει αφήσει ιστορία στον Ελληνικό Κινηματογράφο! Μια από τις λίγες ελληνικές ταινίες που γυρίστηκαν στο ύφος του Ιταλικού Νεορεαλισμού, πολιτικά και κοινωνικά φορτισμένη, άψογη ηθογραφία των φτωχότερων περιοχών της Αθήνας, επεισοδιακή στην πρώτη προβολή της και χτυπημένη βαριά από τη λογοκρισία της εποχής…
Ο Αλέκος Αλεξανδράκης, εδώ στο ρόλο του σκηνοθέτη, αναλαμβάνει να δείξει μια Αθήνα πολύ μακριά από την «επίσημη», ωραιοποιημένη και «τουριστική» εικόνα της. Δημιούργησε μια ταινία, που φαινόταν, το λιγότερο Αριστερή, και εξαγρίωσε τους λογοκριτές που την είδαν ως κομμουνιστική προπαγάνδα ενώ θεωρούσαν και απαράδεκτο να αφήνεται να βγαίνει προς τα έξω μια αληθινή, ωμή, ρεαλιστική και πικρή εικόνα της Ελλάδας, αλλά πέρα για πέρα υπαρκτή…
Οι χαρακτήρες στην ταινία είναι αντι-ήρωες, υποφέρουν, δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, είναι πάμπτωχοι, απόκληροι της κοινωνίας, μικροκακοποιοί -όμως υπάρχουν. Είναι εκεί, όσο κι αν ήθελε να τους αγνοήσει η κοινωνία και η αυτάρεσκη αστική τάξη. Σε μια πάρα πολύ δύσκολη εποχή πολιτικής και οικονομικής κρίσης, με πρωτοφανή φαινόμενα έξαρσης της φτώχειας και της ανεργίας, οι χαρακτήρες αυτοί δίνουν το δικό τους παρόν, διεκδικούν κι αυτοί μια θέση στο όνειρο, ένα όνειρο που φαίνεται να έχει φτιαχτεί μόνο για άλλους…
Ο Αλεξανδράκης σκηνοθετεί με μέτρο αυτή την εξαιρετικά δυσμενή εικόνα. Δεν είναι ούτε μελοδραματικός ούτε απόλυτα συναισθηματικός. Διαχειρίζεται την εικόνα με ανθρωπιά, αγάπη, αξιοπρέπεια και έτσι αφήνει να διαφανεί η απίστευτη τραγικότητα της ζωής τους, η ματαιότητα των ονείρων τους, η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν, οι άθλιες συνθήκες, η μιζέρια, οι κοινωνικές ανισότητες που υφίστανται, οι διαφορετικές ευκαιρίες, η κοινωνική αδικία, η απελπισία τους και το αδιέξοδό τους. Αυτό φυσικά ενόχλησε πολύ εκείνη την εποχή και η ταινία συνάντησε σθεναρή αντίδραση κατά την κυκλοφορία της. Η αρχική εμφάνιση της ταινίας στις αίθουσες προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, καθώς, σύμφωνα με τον υφυπουργό τύπου της ΕΡΕ Τριανταφυλλάκο δυσφημούσε την εικόνα της ευημερούσας Ελλάδας. Σε συνέντευξή του στα «Νέα» ο Αλέκος Αλεξανδράκης είχε πει: «H “Συνοικία το όνειρο” λογοκρίθηκε και ένας αστυνομικός διευθυντής, που σταμάτησε την προβολή της, μας είχε πει: “Τι πράγματα είναι αυτά που δείχνετε; Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πεινασμένοι ούτε τρελοί που να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Κάνετε κομμουνιστική προπαγάνδα”. Ευτυχώς που διαμαρτυρήθηκε η Ελένη Βλάχου κι επετράπη τελικά η προβολή της ταινίας, έστω και πετσοκομμένης».
Η πρώτη προβολή της ταινίας έγινε με επεισόδια, καθώς η αστυνομία αποπειράθηκε να εμποδίσει την είσοδο του κοινού στον κινηματογράφο και η παρακολούθηση της ουσιαστικά κατέληξε να είναι πράξη αντίστασης. Η ταινία δεν προβλήθηκε στις επαρχιακές πόλεις -ειδικά στις “εθνικά ευαίσθητες περιοχές” εκδόθηκε αυστηρή διαταγή απαγόρευσης-  παρά μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά τελικά τιμήθηκε με 2 βραβεία στο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Η ταινία προβλήθηκε επίσης στην ΕΣΣΔ, στη Βουλγαρία και στην Ουγγαρία το 1962 και σημείωσε μεγάλη επιτυχία.

Οι κριτικοί της εποχής χαρακτήρισαν την ταινία «αριστούργημα» και μίλησαν πολύ κολακευτικά και για την υπέροχη μουσική επένδυση του Μίκη Θεοδωράκη. Πράγματι, η ταινία παίρνει έναν πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα και από το γεγονός ότι μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της Ελληνικής μουσικής συνεργάζονται στο σάουντράκ της: Ο Μίκης Θεοδωράκης, που δεν έχει γράψει συχνά μουσική σε ελληνικές ταινίες, φτιάχνει εδώ εξαιρετικές μελωδίες, που έχουν μείνει ανεξίτηλες στη μνήμη μας, ενώ την ερμηνεία τους ανέλαβε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, με την αυθεντική λαϊκή φωνή του και τη δραματικότητά του, περιγράφει τον σπαραγμό αυτών των άμοιρων ανθρώπων. Το τραγούδι «Βρέχει στη φτωχογειτονιά», σε στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, έγινε
«ύμνος» της φτωχολογιάς και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες λαϊκές στιγμές στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.Οι συντελεστές της ταινίας λοιπόν δίνουν στην ταινία μια ανώτερη καλλιτεχνική ποιότητα, είτε πρόκειται για τον τομέα της μουσικής είτε για το σενάριο το οποίο συνυπογράφουν δύο σπουδαίοι λογοτέχνες της εποχής, ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης και ο συγγραφέας Κώστας Κοτζιάς, είτε πρόκειται για το εξαιρετικό καστ, που ανάμεσά τους, λάμπει η εκπληκτική ερμηνεία του αείμνηστου Μάνου Κατράκη, αυτού του γίγαντα του ελληνικού θεάτρου, ενός από τους καλύτερους Έλληνες ηθοποιούς που υπήρξαν ποτέ.
Η ταινία είναι το σύνολο της καλλιτεχνικής έμπνευσης πολλών ταλαντούχων ανθρώπων, που κατέθεσαν την τέχνη τους, υποστήριξαν τις προοδευτικές και αγωνιστικές ιδέες τους με ειλικρίνεια και τιμιότητα, και το αποτέλεσμα είναι ένα αληθινό «διαμάντι» του ελληνικού κινηματογράφου, σπάνιο και γνήσιο…

Πρωταγωνιστούν

ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ, ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ, ΑΛΙΚΗ ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ, ΑΛΕΚΑ ΠΑΪΖΗ, ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΟΥΣΤΑΚΑ, ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ, ΓΙΑΝΝΑ ΟΛΥΜΠΙΟΥ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ, ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΥΛΩΝΑΣ, Κ. ΜΠΑΛΑΔΗΜΑΣ, Γ. ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ, Λ.ΚΟΤΣΙΡΗΣ, ΔΑΡΕΙΟΣ, Ε. ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ, Κ. ΜΑΝΙΟΥΔΑΚΗΣ, Α. ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ, Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ
Πρωτοεμφανίζονται: ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΥΣΟΥΡΗΣ, ΗΛΕΚΤΡΑ ΚΑΛΑΜΙΔΟΥ, ΑΛΕΚΟΣ ΠΕΤΣΟΣ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ 
Στη νεορεαλιστική σάτιρα του ΚΩΣΤΑ ΚΟΤΖΙΑ και του ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ 
Βοηθός Σκηνοθέτη-Μοντάζ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ 
Οπερατέρ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΗΣ
Φωνοληψία: ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗΣ
Σκηνικά: ΤΑΣΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ
Μακιγιάζ: Ν. ΒΑΡΒΕΡΗΣ
Μακέτες τίτλων: Α. ΑΛΑΓΙΑΝΝΗΣ
Διευθυντής Εργαστηρίων: RICHARD FISCH
Τεχνικός εργαστηρίων: Μ. ΧΑΤΖΙΓΙΑΝΝΑΚΗΣ, Π. ΖΑΧΑΡΙΟΥ, Κ. ΤΣΑΠΙΔΗΣ
Φωτογράφος: Σ. ΒΕΔΟΥΡΑΣ
Φροντιστής: ΕΡΡΙΚΟΣ ΚΑΛΟΥΤΑΣ
Ηλεκτρολόγοι: Κ. ΚΑΡΑΝΑΣΟΣ, Σ. ΣΑΒΒΑΣ
Μηχανικός ήχου: Ν. ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Τεχν. Φωνοληψίας: Δ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
Μουσική: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Οργάνωση-Δ/νση Παραγωγής: ΑΛΙΚΗ ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ
Στίχοι Τραγουδιών:  ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ “ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ”
Τραγούδι: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ 
Η ταινία γυρίστηκε στο Studio Alfa
Φωτογραφία: ΔΗΜΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ 
Εταιρεία Παραγωγής: Ελληνική Κινηματογραφική Παραγωγή
Χώρα Παραγωγής: ΕΛΛΑΔΑ
Γλώσσα: ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Έτος Παραγωγής:  1961
Διάρκεια: 95′
Εικόνα: ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ
Είδος: ΔΡΑΜΑ
Διανομή: New Star (επανέκδοση)

Για την νέα κατάσταση στη Πολιτιστική Στέγη Στοκχόλμης

Μετά από αργοπορία πολλών μηνών, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 12 Ιανουαρίου στους χώρους και με την παρουσία εκπροσώπων της Νομαρχίας -Länstyrelsen – καθώς και των ελληνικών φορέων Στοκχόλμης, η συνεδρίαση του Δ.Σ. της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης.

Μετά τη συνεδρίαση, το νέο Δ.Σ. εξέλεξε πρόεδρο τον Αποστόλη Παπακώστα και Εκτελεστική Γραμματεία.

Επειδή διαδόθηκαν διάφορες ψευδείς φήμες σχετικά με τη συνάντηση στη Νομαρχία, δημοσιεύουμε στη συνέχεια τα Πρακτικά.

Η προσπάθεια του πρώην συμβουλίου της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης για αλλαγή στο Καταστατικό, απέτυχε παταγωδώς.

Η Ελληνική Πολιτιστική Στέγη έχει τώρα πια έννομο Συμβούλιο που αποτελείται από εκπροσώπους υπαρκτών φορέων με πρόεδρο τον Αποστόλη Παπακώστα.

[ Η απόφαση και τα πρακτικά σε μορφή PDF ] στα σουηδικά.

Έχασε τη μάχη ο διάσημος σκηνοθέτης Θεόδωρος Αγγελόπουλος μετά από τροχαίο!

Κατέληξε το βράδυ της Τρίτης, στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν έπειτα από τροχαίο, ο μεγάλος Έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μεταφέρθηκε σοβαρά τραυματισμένος σε νοσοκομείο του Φαλήρου έπειτα από τροχαίο ατύχημα που συνέβη στις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας.

Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα, μετά το πρώτο τούνελ του περιφερειακού, παρασύρθηκε από ιδιωτική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός, ο οποίος βρισκόταν εκτός υπηρεσίας.

Βιογραφικό Θεόδωρου Αγγελόπουλου