Ekdilosi ΚΚΕ 5 Flebari 2012

Η Κομματική οργάνωση Στοκχόλμης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας καλεί όλους τους οπαδούς, φίλες και φίλους του κόμματος αλλά και όλες τις Ελληνίδες και Έλληνες μετανάστες στη Στοκχόλμη, σε ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση και την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας.

Θα μιλήσει το μέλος της γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης. Θα επακολουθήσει συζήτηση.

Κυριακή 5 Φλεβάρη του 2012 στις 16.00, στην αίθουσα της Ελληνικής κοινότητας Στοκχόλμης, Idungatan 4A, στο ισόγειο, κοντά στο σταθμό του μετρό Odenplan ή στο τέρμα του λεωφορείου nr 2, προς το Norrtull.

Μετά τη συνεδρίαση, το νέο Δ.Σ. εξέλεξε πρόεδρο τον Αποστόλη Παπακώστα και Εκτελεστική Γραμματεία.

Επειδή διαδόθηκαν διάφορες ψευδείς φήμες σχετικά με τη συνάντηση στη Νομαρχία, δημοσιεύουμε στη συνέχεια τα Πρακτικά.

Η προσπάθεια του πρώην συμβουλίου της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης για αλλαγή στο Καταστατικό, απέτυχε παταγωδώς.

Η Ελληνική Πολιτιστική Στέγη έχει τώρα πια έννομο Συμβούλιο που αποτελείται από εκπροσώπους υπαρκτών φορέων με πρόεδρο τον Αποστόλη Παπακώστα.

[ Η απόφαση και τα πρακτικά σε μορφή PDF ] στα σουηδικά.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μεταφέρθηκε σοβαρά τραυματισμένος σε νοσοκομείο του Φαλήρου έπειτα από τροχαίο ατύχημα που συνέβη στις 7 το απόγευμα της Τρίτης στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας.

Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για γύρισμα και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα, μετά το πρώτο τούνελ του περιφερειακού, παρασύρθηκε από ιδιωτική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ειδικός φρουρός, ο οποίος βρισκόταν εκτός υπηρεσίας.

Βιογραφικό Θεόδωρου Αγγελόπουλου

Στην στατιστική υπολογίζονται αυτοί που έχουν πάρει την άδεια παραμονής (δεν υπολογίζονται αυτοί που έχουν κάνει αίτηση που είναι πάρα πολύ περισσότεροι).

Το 2010 πήραν άδεια παραμονής 438 άτομα από την Ελλάδα (371 άτομα λόγω εργασίας και 67 λόγω συγγένειας).

Όλο το 2011 πήραν άδεια παραμονής 872 άτομα από την Ελλάδα (767 άτομα λόγω εργασίας και 105 λόγω συγγένειας και ένας για διάφορους λόγους).

Υπάρχει επίσης μεγάλη αύξηση κι από άλλες χώρες της Μεσογείου, όπως Ισπανία, Ιταλία και άλλες καθώς και από Πολωνία, Ρουμανία, Γερμανία, Ολλανδία κλπ.

Η στατιστική της Υπηρεσίας

Πολλοί απ΄αυτούς είναι μετανάστες από χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης (και από την Ελλάδα). Οικονομικοί μετανάστες που είτε ήρθαν για να βρούν δουλειά είτε δούλευαν εδώ αλλά έμειναν άνεργοι. Αυτό που έχουν τώρα είναι να βρίσκονται στο δρόμο, πολλοί απ΄αυτούς χωρίς καν δουλειά και να έχουν ίσως στην καλύτερη περίπτωση ένα συσσίτιο από κάποιες μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Το άρθρο στα σουηδικά από την Ντάγκενς Νυχέτερ

Και φωτογραφίες από την εκκλησία που στεγάζει κάποιους άστεγους που δούλευαν σε οικοδομές από Πολωνία, Ισπανία και άλλες χώρες.

Και άρθρο στη εφημερίδα Μέτρο

]]> http://ellinesstinssouidia.wordpress.com/2012/01/10/%ce%b1%cf%85%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%b7%ce%b4%ce%af%ce%b1-%ce%bf%ce%b9-%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9/feed/ 1 Δραστήριοι Έλληνες στη Σουηδία http://ellinesstinssouidia.wordpress.com/2012/01/08/%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%83-17-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b7/ http://ellinesstinssouidia.wordpress.com/2012/01/08/%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%83-17-%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%b1%cf%81%ce%b7/#comments Sun, 08 Jan 2012 18:33:17 +0000 ellinesstinssouidia http://ellinesstinssouidia.wordpress.com/?p=945 ]]>

• Την απεργία αποφάσισαν τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας, Πειραιά, Ελευσίνας, Λαυρίου, Σαλαμίνας
• Αλληλεγγύη στους χαλυβουργούς. Απορρίπτουμε τη νέα αντεργατική σφαγή σε μισθούς, εργασιακά. Εξω η τρόικα

Μέρες απεργίας (από Ελληνοφρένεια)

Από την σουηδική τηλεόραση

Μη φοβάσαι – Μίλα!

Σύμφωνα με την καθημερινή σουηδική συντηρητική εφημερίδα της Σουηδίας, Ντάγκενς Νιχέτερ, πάρα πολλά παιδιά φυλακίστηκαν κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Φινλανδία το 1918, σε στρατόπεδα. Πολλά απ΄αυτά κατηγορήθηκαν και για εγκλήματα ενάντια στο κράτος. Έφτανε ότι είχαν πάει με την μεριά των κόκκινων ή υπήρχε τέτοια υποψία..

Όπως επισημαίνει ο Φινλανδός ιστορικός, Τουουλίκι Πεκαλάινεν πάνω από 500 παιδιά πέθαναν στο εμφύλιο πόλεμο. Εκτός απ΄αυτά γύρω στα 1.000 δολοφονήθηκαν ή πέθαναν από τις κακουχίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους φασίστες.

Δική μας σημείωση, κάτι μας θυμίζουν αυτά από τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο.

Κόκκινοι ναύτες                                  στρατόπεδα για κόκκινους              εκτέλεση κοκκίνων

Λίγα ιστορικά στοιχεία για την κατάσταση στην Φινλανδία τότε (από Βικιπέδια)

Το 1905 η επανάσταση στην Ρωσία πρόσφερε την ευκαιρία στους Φινλανδούς να κηρύξουν γενική απεργία, με την οποία κερδήθηκε η αποκατάσταση των παλαιότερων αυτοδιοικητικών δικαιωμάτων. Το 1906 στις εκλογές του κοινοβουλίου εγκαινιάστηκε το δικαίωμα της καθολικής ψηφοφορίας των Φινλανδών που περιλάμβανε και τις γυναίκες. Οι Φινλανδές υπήρξαν οι πρώτες Ευρωπαίες που απέκτησαν πλήρη πολιτική ισοτιμία προς τους άνδρες. Στα τέλη της δεκαετίας η καταπίεση επανήλθε και η γερουσία της χώρας στελεχώθηκε από Ρώσους. Καταργήθηκαν επίσης τα φινλανδικά στρατιωτικά σώματα και απαγορεύτηκε η στρατιωτική υπηρεσία στους Φινλανδούς. Επιπλέον, ο τσαρικός στρατός εγκαταστάθηκε μόνιμα στο φιλανδικό έδαφος και το κοινοβούλιο διαλύθηκε. Αρκετοί Φινλανδοί γνώρισαν την εξορία ή τη φυλάκιση. Κατά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο αρκετοί είναι οι Φινλανδοί που κατέφυγαν στηνΓερμανία. Η ρωσική κυβέρνηση του Κερένσκι, μετά την πτώση του τσάρου, επέτρεψε τη σύγκληση του φινλανδικού κοινοβουλίου, το οποίο προχώρησε στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Φινλανδίας. Οι Ρώσοι αντέδρασαν με τη διάλυση του κοινοβουλίου. Με το ξέσπασμα της επανάστασης των μπολσεβίκων η Φινλανδία τελικά ανεξαρτητοποιήθηκε (μετά από απόφαση της μπολσεβίκικης κυβέρνησης), ενώ το 1918 ξέσπασε εμφύλιος μεταξύ κομμουνιστών (κόκκινων) και συντηρητικών (λευκών). Οι λευκοί, με την καθοδήγηση του παλιού αξιωματικού του τσαρικού στρατού Γκούσταφ Έμιλ Μάνερχαϊμ, επικράτησαν και δολοφόνησαν αρκετούς από τους αντιπάλους τους.

Εἰρήνη, λοιπόν,
εἶναι ὅ,τι συνέλαβα μὲς ἀπ᾿ τὴν ἔκφραση
καὶ μὲς ἀπ᾿ τὴν κίνηση τῆς ζωῆς. Καὶ Εἰρήνη
εἶναι κάτι βαθύτερο ἀπ᾿ αὐτὸ ποὺ ἐννοοῦμε
ὅταν δὲν γίνεται κάποτε πόλεμος.
Εἰρήνη εἶναι ὅταν τ᾿ ἀνθρώπου ἡ ψυχὴ
γίνεται ἔξω στὸ σύμπαν ἥλιος. Κι ὁ ἥλιος
ψυχὴ μὲς στὸν ἄνθρωπο.

(ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἔργο: Δυὸ ἄνθρωποι
μιλοῦν γιὰ τὴν εἰρήνη τοῦ κόσμου)

Γεννήθηκε στις Κροκεές Λακωνίας την 1η Ιανουαρίου 1912. Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο πατρικό του κτήμα στην Πλούμιτσα, κοντά στον Ταΰγετο και τα μαθητικά του στις Κροκεές και το Γύθειο, από το Γυμνάσιο του οποίου αποφοίτησε.

Νέος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για σπουδές που δεν πραγματοποίησε και άσκησε διάφορα επαγγέλματα ως ιδιωτικός υπάλληλος (1930-1938) και έπειτα ως δημόσιος υπάλληλος (1938-1947) και ως φιλολογικός συντάκτης περιοδικών και εφημερίδων.

Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 και ύστερα στην Εθνική Αντίσταση από τις γραμμές του ΕΑΜ.

Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στον Πειραιά. Την περίοδο της δικτατορίας (1967-74) έζησε αυτοεξόριστος σε χώρες της Ευρώπης.

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος είναι ενας σημαντικός σύγχρονος Έλληνας ποιητής, που διακρίνεται για τον βαθύτατο ανθρωπισμό της ποίησής του και την ιδιομορφία των εμπνεύσεών του. Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Πήρε μέρος σε πολλά ποιητικά συνέδρια και φεστιβάλ στο Λονδίνο, στην Αχρίδα της τότε Γιουγκοσλαβίας κ.α. Τιμήθηκε με δύο Πρώτα Κρατικά Βραβεία (1940 και 1956), το Βραβείο Εθνικής Αντίστασης (1945), το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1976), με το βραβείο Ουράνη κ.ά. Το 1980 πραγματοποίησε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του «αγνώστου ναυτικού» στο λιμάνι του Γυθείου.

Το 1987 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν κάτοικος Αθηνών (οδός Φιλολάου) και ομιλούσε Γαλλικά και Ιταλικά. Ο Νικηφόρος Βρετάκος απεβίωσε στις 4 Αυγούστου του 1991. Ο Δήμος Αθηναίων απονέμει ένα λογοτεχνικό βραβείο στη μνήμη του. Το Αρχείο του έχει δωρηθεί και σώζεται στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης.

—————————————————————————————————————————–

Η ποίησή του, πλημμυρισμένη από βαθύ ανθρωπισμό, συνδυάζει το ρεαλισμό με τη λυρική έξαρση. Και μαζί μ’ αυτά τη βαθυστόχαστη κριτική ματιά, με την απόλυτη συναίσθηση ότι ασκεί υπεύθυνα ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό λειτούργημα, το λειτούργημα του πνευματικού δημιουργού. Το φως που πλημμυρίζει το έργο του σαν έννοια και σαν λέξη, δεν ήταν για εκείνον μόνο το φως του ήλιου, αλλά και «το φως κάθε δίκαιας πράξης». Το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας του ανθίζει σε χρόνια δραματικά για τον τόπο μας, σε συνάρτηση με τη γενικότερη πορεία της ανθρωπότητας. Ο ίδιος πίστευε πως «ο ποιητής δεν είναι ένα άτομο ξεκομμένο από τον υπόλοιπο κόσμο…Δεν μπορεί να νοηθεί έξω από τη ζωή, από τα φαινόμενα, από τα γεγονότα, από τις παραστάσεις της. Είτε το θέλει είτε όχι είναι φτιαγμένος από τη “μοίρα” του να είναι ο ευαίσθητος δέκτης τους». Και αυτό το αποδεικνύει μέσα από το μεγάλο έργο του.

Με τον τρόπο του και τη μεγάλη ευαισθησία του παίρνει θέση απέναντι σε όσα συντελούνται γύρω του. Στα δύσκολα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης στάθηκε στο πλευρό του μαχόμενου λαού. Η ένοπλη ιμπεριαλιστική επέμβαση το Δεκέμβρη του 1944 και ο αγώνας του λαού της Αθήνας να διαφεντέψει τη μοίρα του τόπου γίνεται η πηγή έμπνευσης της μεγάλης ποιητικής του σύνθεσης «33 μέρες» – γραμμένη σε πεζό – που αποτελεί ύμνο στους αγώνες του θρυλικού λόχου φοιτητών «Λόρδος Βύρων».

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος με παιδιά μουσικούς – χορωδούς του Πολιστιστικού Συλλόγου της γενέτειράς του. Φωτογραφία από το βιβλίο του Πέτρου Λιακάκου «Η Μικρή μας Πόλη» (Κροκεές – Λεβέτσοβα)

Ομως και αργότερα, κάτω από άλλες συνθήκες, οι σκέψεις, η αγωνία του ποιητή απέναντι στη βαριά «μοίρα» του άνεργου ή του εργάτη μέσα σ’ ένα εκμεταλλευτικό σύστημα, βρίσκουν έκφραση σε στίχους όπως:

«Του εργοστασίου η πόρτα είναι από σίδερο. Εχει

στο μέσο δυο κάγκελα. Πίσω απ’ τα κάγκελα

δυο μάτια που σφάζουν. Ο επιστάτης κοιτάζει

την ουρά των ανθρώπων που στέκονται απ’ έξω -

μια σειρά σταυρωμένα χέρια και πρόσωπα.

Κάνουν μια κίνηση όλοι μαζί,

στυλώνουν τ’ αυτιά, κρατούν την ανάσα ν’ ακούσουν.

“Μεσημέριασε. Ο κύριος διευθυντής δεν θα ρθει.

Αύριο πάλι. Πρωί. Πιο πρωί”.

Και φεύγουν σκυφτοί. Περπατώντας, κοιτάζουνε γύρω τους,

σα να ψάχνουν να βρουν ένα βάραθρο – Οχι

να κλάψουνε, όχι να ψάξουν για τίποτα.

Να ρίξουν τα χέρια τους». («Ανεργοι», 1959)

και

«…Πάνω του πέρασαν όλοι οι καιροί:

ο εργοδότης του, η φτώχεια του, ο πόλεμος.

Δεν πουλάνε γι’ αυτόν τα καταστήματα τίποτα.

Δεν έχει μετά πού να πάει. Στους πέντε

περιφέρεται δρόμους της γης όταν κλείνει

το μαγαζί του ο ήλιος» («Στους πέντε δρόμους»)

Ενα από τα κύρια χαρακτηριστικά της ποίησης του Ν. Βρεττάκου είναι το βαθύ μίσος για τον πόλεμο σε αντιδιαστολή με την απέραντη αγάπη του για την ειρήνη. Μια αγάπη – αληθινό πάθος – που σφραγίζουν μεγάλο μέρος της δημιουργίας του. Από τις πιο μεγάλες στιγμές της ποίησής του είναι το «Δύο άνθρωποι μιλούν για την ειρήνη» και η συγκλονιστική ποιητική του σύνθεση «Στον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ». Δημοσιεύτηκε το 1954, χρονιά δικαστικής δίωξης του κορυφαίου Αμερικανού φυσικού Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, γνωστού ως «πατέρα της ατομικής βόμβας» με χρήση ουρανίου, επειδή, έχοντας δει τον όλεθρο που έσπειρε η βόμβα του στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αντιτάχθηκε στην απόφαση της πανίσχυρης «Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας» για κατασκευή και βόμβας υδρογόνου.

«Φίλε Οπενχάιμερ,

λάβαμε

τις τελευταίες ειδήσεις σας.

Φορτωμένα τις μέρες αυτές, τα ερτζιανά κ’ οι ασύρματοι

πάνε και φέρνουν, σ’ όλο τον κόσμο, τη σιωπή και τη θλίψη σας.

* * *

Αλλά, φίλε Οπενχάιμερ, όχι,

δεν προσθέσατε τίποτα στην καρδιά μας. Η πράξη σας

έμεινε πράξη. Η σελίδα σας έκλεισε.

Τ’ ανάλαφρο σαν αστέρι όνομά σας

έγινε στάχτη στη Χιροσίμα.

* * *

Τι να σας κάνουμε; Πού

να σας κρύψουμε; Οπου

κι αν σας βάλει κανείς

σαν πύργος πανύψηλος

θα κρύβετε πάντοτε

ένα μέρος του ήλιου.

* * *

Δεν υπάρχει πια δέντρο να καθίστε στη ρίζα του.

Η στέγη του σύμπαντος δε θα σας ήθελε.

Εμείς, άνθρωποι απλοί,

σας εγκαλούμε: Εν ονόματι

της χρυσής άμμου των ουρανών

και της πανσπερμίας του πλανήτη μας

σας εγκαλούμε: Ακούστε μας!

Δεν έτυχε, φίλε Οπενχάιμερ, ποτέ, να σκεφθείτε με πόσα

δάκρυα φτιαχτήκαν οι κήποι του κόσμου;

* * *

Πώς σας διέφυγε,

φίλε Οπενχάιμερ,

- ένα σύνολο από

μικρά και μεγάλα

θαύματα – ο άνθρωπος;

* * *

Από μας και για μας ξεκινούν οι οδοί και τα έργα του σύμπαντος. Χωρίς εντολή

πώς τολμήσατε, φίλε Οπενχάιμερ; …».

Τα συνδικάτα είναι αντίθετα αλλά η συντηρητική κυβέρνηση ψήφισε το νομοσχέδιο πέρυσι το καλοκαίρι. Οι επιπτώσεις θα αρχίσουν να φαίνονται στο τέλος του χρόνου που μεγάλες εταιρείες θα βάζουν αρκετά μέσα μαζικής μεταφοράς σε περιοχές που είναι ενδιαφέρουσες αλλά περιοχές που είναι υποβαθμισμένες ή με μικρό πληθυσμό δεν θα ειναι ενδιαφέρουσες για αυτές!

http://www.thelocal.se/38288/20120102/