Με αφορμή την κατάσταση στο σύλλογο γονεών και κηδεμόνων στο ελληνικό σχολείο ελευθέρου χρόνου (Σαββατιάτικο) στη Στοκχόλμη

Οι ”Δραστήριοι Έλληνες στη Σουηδία” συνάντησαν πριν μιά βδομάδα τον πρώην πρόεδρο του ΔΣ του Σύλλογου Γονέων και κηδεμόνων στο σχολείο ελευθέρου χρόνου στη Στοκχόλμη (το λεγόμενο Σαββατιάτικο σχολείο) για πολλά χρόνια, Γιάννη Κωνστάντη και συζήτησε μαζί του την κατάσταση στο σχολείο.

 

– Είσαι ενημερωμένος για την κατάσταση στο Σαββατιάτικο σχολείο;

Ναι, πολλοί γονείς με συναντούν στο δρόμο και μου εκφράζουν την ανησυχία τους για το που πάει τελικά το Σαββατιάτικο σχολείο, για το αν θα ξεπεράσει αυτή την κρίση. Και εγώ προσωπικά αισθάνομαι πολύ ανήσυχος και νοιώθω λύπη για την κατάντια του σχολείου, τα δύο τελευταία χρόνια.

 

– Πως λειτουργούσε το σχολείο όταν ήσουν πρόεδρος του ΔΣ (διοικητικού συμβουλίου);

Όταν έγινα πρόεδρος ήταν επίσης μια δύσκολη περίοδος για το σχολείο. Ο πρόεδρος πριν από μένα, είχε καταχραστεί χρήματα από το ταμείο του συλλόγου (γύρω στις 90 με 100 χιλιάδες κορώνες και τα έπαιξε στα χαρτιά). Υπήρχε δυσκολία να βρεθούν άτομα να μπουν στο διοικητικό συμβούλιο και οι γονείς ήταν πολύ αρνητικοί, σκεφτόντουσαν ότι όλοι είναι κλέφτες. Η πρώτη χρονιά που δουλέψαμε ήταν πολύ δύσκολη. Έπρεπε να αποκτήσουμε την εμπιστοσύνη των γονιών για να λειτουργήσει το σχολείο. Το καταφέραμε, μιας και όλο το συμβούλιο, όπως και τα επόμενα χρόνια, δούλευε πάρα πολύ, το ΔΣ κρατούσε τη καφετέρια, σκούπιζε τα τραπέζια, έκλεινε τις αίθουσες, έκανε τα πάντα!

Πέρα απ΄αυτά ήταν δύσκολη η κατάσταση επειδή το σχολείο λειτουργούσε σε δύο βάρδιες (πρωί και απόγευμα, μετά από πρόταση του Υπουργείου Παιδείας και την αποδοχή της από τον τότε συντονιστή εκπαίδευσης) και τα παιδιά αλλά και οι μαθητές ήταν ξεκομμένοι μεταξύ τους. Τα απογευματινά τμήματα ήταν λίγα.

 

Το ΔΣ και η γενική συνέλευση των γονέων αποφάσισε ότι πρώτη προτεραιότητα είναι το σχολείο να γυρίσει σε μια βάρδια, πρωινή. Διάφορα άλλα προβλήματα που είχαμε επίσης ήταν ότι είχαμε μικρό αριθμό εκπαιδευτικών (γύρω στους 10-11) και ότι τα βιβλία μας έρχονταν περίπου ένα με δύο μήνες μετά, αφού είχε ανοίξει το σχολείο.

 

Το ΔΣ άρχισε να δουλεύει στέλνοντας γράμματα στο Υπουργείο Παιδείας απαιτώντας περισσότερους εκπαιδευτικούς με αύξηση των απογευματινών τμημάτων, τη λειτουργία του σχολείου σε μια βάρδια, την έγκαιρη αποστολή των βιβλίων και άλλα πολλά.

Καταφέραμε να τα κάνουμε ΟΛΑ αυτά! Όταν αποχώρησα από το σχολείο πριν δύο χρόνια επειδή τα δύο μου παιδιά που είχα σταμάτησαν να έρχονται, είχαμε γύρω στους 18-19 εκπαιδευτικούς, το σχολείο πλέον λειτουργεί σε μια, πρωινή βάρδια, τα βιβλία έρχονται στην ώρα τους, δημιουργήθηκαν πολλά τμήματα και απογευματινά και ενισχυντικής διδασκαλίας. Είχαμε φτιάξει επίσης τμήματα χορού, χορωδίας και άλλα. Το ΔΣ τότε έφτιαξε και την ιστοσελίδα που έχει σήμερα ο σύλλογος.

 

Πριν μερικά χρόνια επειδή τα οικονομικά του συλλόγου ήταν περιορισμένα ο σύλλογος μαζί με τη συντονίστρια εκπαίδευσης και το ABF συζήτησαν για να επιχορηγηθεί το σχολείο με ένα ποσό με αντάλλαγμα οι μαθητές να είναι γραμμένοι στα κουρς του ABF. Ο σκοπός ήταν ότι με τα χρήματα αυτά θα αγοράζαμε βιβλία για την δημιουργία μεγάλης σύγχρονης βιβλιοθήκης γαι όλο τον ελληνισμό. Τελικά μερικοί γονείς και εκπαιδευτικοί δεν συμφώνησαν, συζητήθηκε στην γενική συνέλευση του σχολείου και αυτή η πρόταση δεν προχώρησε.

 

Βέβαια, τίποτα απ΄αυτά δεν θα πετυχαίναμε χωρίς τη βοήθεια των γονιών.

 

– Πως βοήθησε το συμβούλιο το σχολείο;

Καταρχήν έπρεπε, επειδή πολλοί γονείς ήταν φιλύποπτοι σε σχέση με τον πρώην πρόεδρο που είχε καταχραστεί χρήματα, και δικαιολογημένα, να δουλέψουμε αρκετά. Προτείναμε την μείωση της συνδρομής από 500 κορώνες για το πρώτο παιδί, 400 για το δεύτερο και 300 κορώνες για το τρίτο και τα υπόλοιπα παιδιά να μειωθεί στις 200 για το πρώτο και 100 κορώνες για το δεύτερο και τα υπόλοιπα παιδιά. Στη συνέλευση συζητήσαμε ότι ο σύλλογος δεν χρειάζεται να έχει ένα πολύ μεγάλο απόθεμα χρημάτων αλλά χρήματα που χρειάζεται να κινηθεί και να λειτουργεί το σχολείο. Έπειτα, μετά από περίπου δύο χρόνια, 2 γονείς (διαφορετικοί) κάθε Σάββατο μαζί με ένα μέλος του ΔΣ κρατούσαν την καφετέρια. Μειώσαμε τις τιμές έτσι ώστε να είναι ανθρώπινες και αποφασίσαμε να τις έχουμε χαμηλές, όλα αυτά τα χρόνια, γιατί το κύριο ήταν ΌΧΙ να κερδίζουμε χρήματα αλλά να προσφέρουμε κάτι στα παιδιά μας και να μην τρέχουν στα μαγαζιά έξω από το σχολείο, όσο ήταν αυτό δυνατόν. Βοηθούσαμε την Τρίτη τάξη του Λυκείου να πάει εκδρομή στο τέλος της χρονιάς με μια οικονομική ενίσχυση αλλά και άλλες τάξεις σε εκπαιδευτικές επισκέψεις σε μουσεία κλπ. Πληρώναμε τα νοίκια για τα απογευματινά τμήματα αλλά και μέλη του ΔΣ βοηθούσαν στο να κλειστούν οι αίθουσες για τα απογευματινά, να βρεθούμε με τους γονείς κλπ. Αγοράσαμε τεχνικό εξοπλισμό για το σχολείο και τις εκδηλώσεις (μικρόφωνα, ψηφιακή κάμερα και άλλα). Είχαμε μηνιάτικο δίγλωσσο (στα σουηδικά και ελληνικά) πληροφοριακό δελτίο που το δίναμε σε όλους τους γονείς και βέβαια στέλναμε τα τελευταία χρόνια πληροφορίες και με ήλεκτρονικό ταχυδρομείο σε όλους τους γονείς που είχαν ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Πριν μερικά χρόνια προσπάθησε ένας συντονιστής εκπαίδευσης μαζί με το Υπουργείο Παιδείας από την Ελλάδα και μερικούς έλληνες καθηγητές που μένουν στη Σουηδία να κάνουν το σχολείο ιδιωτικό αλλά η συνέλευση των γονέων και κηδεμόνων το απέρριψε πάρα πολλές φορές. Τα επιχειρήματα ήταν τα ίδια με αυτά που ακούγουνται και σήμερα. Αυτά ήταν μερικά πράματα που κάναμε για να καλυτερέψουμε το σχολείο τα τελευταία χρόνια.

 

– Και πως σου φαίνεται η κατάσταση τώρα;

Πολύ άσχημη. Φαίνεται ότι απογευματινά τμήματα κλείνουν, ότι μερικοί έχουν κάποιες ιδέες και θέλουν να τις εφαρμόσουν άσχετα αν οι γονείς συμφωνούν ή όχι. Έχω μια εντύπωση ότι κάποιοι που έχουν μια θέση στο συμβούλιο νομίζουν ότι αυτή η θέση δίνει εξουσία! Το αντίθετο πρέπει να είναι. Η θέση στο ΔΣ είναι μια θέση δουλειάς και να κάνεις αυτό που αποφασίζει η πλειοψηφία είτε του ΔΣ είτε της γενικής συνέλευσης που είναι το ανώτερο όργανο του συλλόγου. Να πω επίσης ότι ο πρόεδρος για παράδειγμα δεν είναι του συλλόγου αλλά του ΔΣ και όλο το ΔΣ πρέπει να δουλεύει για τους γονείς και όχι το αντίθετο.

Πρόσεξα για παράδειγμα ότι το Σάββατο έχει έκτακτες εκλογές ο σύλλογος. Κάποιος/κάποιοι ή μέρος του ΔΣ αποφάσισε να γίνουν οι εκλογές σε διαφορετικά μέρη. Αυτό δεν είναι παράξενο. Το παράξενο είναι ότι γιαυτό δεν ρωτήθηκαν οι γονείς. Θα έπρεπε να συζητηθεί σε συνέλευση αλλά βέβαια είναι και ζήτημα καταστατικού. Το καταστατικό ορίζει ΜΙΑ εφορευτική επιτροπή που εκλέγεται στη συνέλευση του συλλόγου! Το λέω αυτό μιας και ήμουν αυτός που έγραψε το καταστατικό του συλλόγου που ισχύει σήμερα. Πέρα απ΄αυτό για να λειτουργήσει ο σύλλογος πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 ή 7 μέλη. Σήμερα το ΔΣ δεν έχει τόσα και άρα θα έπρεπε να γίνει γενική συνέλευση και εκλογές. Πάντα όταν γινόντουσαν εκλογές είχαμε και συνέλευση μιας και πολλοί γονείς θέλουν να δούν ή να ρωτήσουν ποιοί είναι οι υποψήφιοι. Κάτι τέτοιο όμως είναι αδύνατο με αυτή τη μορφή που διαλέγει το μέρος αυτό του συμβουλίου και καλεί σε έκτακτες εκλογές.

 

Τέλος θα ήθελα να επιστήσω τη προσοχή στις προσπάθειες που γίνονται να ανοίξει ένα ιδιωτικό σχολείο. Το σχολείο ελεύθερου χρόνου (το Σαββατιάτικο) δεν μπορεί να είναι ένας χώρος που διάφοροι καλοθελητές θα πουλάνε τη πραμάτεια τους. Δεν μπορεί κάποιοι (λίγοι ευτυχώς) να στρατολογούν για ένα ιδιωτικό σχολείο με το τίτλο του προέδρου του Σαββατιάτικου σχολείου. Αν κάποιος θέλει να το κάνει αυτό, είναι ελεύθερος αλλά έξω από το χώρο του σχολείου και όχι να χρησιμοποιεί το Σαββατιάτικο για να βρεί μαθητές για το ιδιωτικό του σχολείο! Αν γίνει κάτι τέτοιο θα έχει σαν συνέπεια να κλείσει το Σαββατιάτικο και βεβαίως τα απογευματινά, τα ελληνόπουλα να αποκλειστούν από το περιβάλλον που έχουν σήμερα με τους σουηδούς συμμαθητές τους αλλά και βέβαια τίποτα δεν εγγυάται και την επιβίωση ενός τέτοιου σχολείου μιας και δεν είναι σίγουρο αν υπάρχουν τόσα πολλά ελληνόπουλα και σε μερικά χρόνια. Τα μουσουλμανικά και άλλα παρόμοια σχολεία που δημιουργήθηκαν θα πρέπει να είναι παράδειγμα προς αποφυγή.

 

– Κάποια συμβουλή προς τους γονείς;

Να δουλεύετε για τα παιδιά, αφιλοκερδώς. Να αναπτυχθεί το σχολείο με περισσότερες δραστηριότητες. Οι αποφάσεις να παίρνονται δημοκρατικά. Να συζητηθεί ό ρόλος του συλλόγου και του/της συντονίστριας εκπαίδευσης και πάλι. Να συμμετέχουν οι γονείς. Να μην διαλυθεί ο σύλλογος από μερικούς καλοθελητές που δεν έχουν ιδέα με τι κόπο κτίσαμε και παλέψαμε για αυτό το σχολείο. Αν διαλυθεί ο σύλλογος, τότε το σχολείο είναι σε μεγάλο κίνδυνο και αυτό έμμεσα μπορεί να βοηθήσει κάποιους επιτήδειους να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν ένα ιδιωτικό σχολείο που θα γίνει η ταφόπετρα του Σαββατιάτικου σχολείου.

 

Ελπίζω ότι οι γονείς θα σκεφτούν και θα δράσουν. Οι ίδιοι οι γονείς πρέπει να πουν και να εκφράσουν ελεύθερα την γνώμη τους. Μόνο με τη συμμετοχή των γονιών μπορεί το σχολείο να πάει μπροστά. Καλή επιτυχία στο σχολείο. Ευχαριστώ επίσης τους δραστήριους Έλληνες στη Σουηδία για τη δυνατότητα να μεταφέρω την εμπειρία μου σε όσους νομίζουν ότι την χρειάζονται.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s